بررسي موارد بطلان راي داوري در آئين دادرسي مدني ايران

داوري در واقع نوعي قضاوت است که طرفين يک اختلاف به جاي مراجعه به دستگاه و مقامات قضايي، به فرد يا افرادي که اصطلاحاً در ميان مردم به «حَکَم» شهرت دارند مراجعه مي‌نمايند تا اختلاف آن‌ها با سرعت بيشتر و هزينه کمتر و دقت بالاتر - نسبت به مراجع قضايي - رسيدگي و حل و فصل گردد.نتيجه اين رسيدگي «راي» مي‌باشد که توسط داور يا هيات داوري صادر مي‌گردد که قطعي و يک مرحله‌اي است و لازم‌الاجرا براي طرفين (به مانند ساير احکام دادگاه‌ها).

لذا اگر کسي که راي عليه او صادر گرديده (محکوم‌عليه) بخواهد اعتراضي به راي و يا شيوه رسيدگي بنمايد راهي به جز درخواست ابطال راي داوري آن هم در موارد منصوص يا مقرر قانوني و اصولي نخواهد داشت.

ابهامات موجود در اين مبحث باعث مراجعات مکرر به دادگاه‌ها جهت ابطال راي داوري مي‌گردد که اين امر هم با اصول داوري و نيز با قصد طرفين که همانا سرعت در حل و فصل اختلافات في‌مابين مي‌باشد، مغاير است.